ละหุ่ง
ละหุ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ Ricinus communis เป็นพืชตระกลูเดียวกับถั่วดาวอินคา มีถิ่นกำเนิดในประเทศแถบ แอฟริกาตะวันออก เช่น อิยิปต์, ซูดาน, เอริเทรีย, เอธิโอเปีย, ลิเบีย รวมถึงบริเวณรอบๆ ทะเลเมดินอร์เรเนียน ในปัจจุบันพบแพร่กระจายทั่วโลก โดยเฉพาะในประเทศเขตร้อน และเขตร้อนชื้น โดยพบมากในประเทศบราซิล จีน อินเดีย รัสเซีย และสหรัฐอเมริกา ส่วนประเทศไทยสามารถพบได้ทั่วไปในทุกภาค โดยพบมากในพื้นที่ลุ่มหรือ ริมแม่น้ำ เพราะการไหลของน้ำช่วยในการแพร่กระจายของเมล็ดได้ดี นอกจากนี้ละหุ่ง ยังเป็นพืชเศรษฐกิจของไทยอีกด้วย เพราะปัจจุบันการส่งออกละหุ่งในตลาดโลกมีประเทศส่งออกรายใหญ่ คือ บราซิล อินเดีย และไทย ซึ่งสามารถนำเงินเข้าประเทศได้ปีละหลายล้านบาท
สมุนไพรที่ช่วยบำรุงน้ำนม
มีการนำละหุ่งมาใช้ประโยชน์ในหลายๆ ด้าน เช่น น้ำมันเมล็ดละหุ่ง มีกรดไขมัน Ricinoleic มีคุณสมบัติเฉพาะตัวสูง ไม่สามารถนำมาใช้แทนน้ำมันพืชชนิดอื่นได้ โดยจะนิยมนำมาใช้ในอุตสาหกรรมในการผลิตสินค้าต่างๆ ส่วนน้ำมันละหุ่งที่ผ่านกรรมวิธีทำให้บริสุทธิ์สามารถนำมาผลิตใช้เป็นยารักษาโรค ยาระบาย เครื่องสำอางชนิดต่างๆ ลำต้นใช้เป็นวัตถุดิบผลิตกระดาษ โดยเฉพาะกระดาษสา ปลูกต้นละหุ่งเป็นแนวรอบสวนไร่นาสามารถช่วยป้องกันหรือขับไล่แมลงศัตรูพืชได้ ปลูกแบบหมุนเวียนในไร่ก็ได้ เพื่อช่วยป้องกันการแพร่ระบาดของไส้เดือนฝอยได้อีกด้วย
การนำละหุ่งมาใช้
ละหุ่งเป็นพืชสมุนไพรที่มีการนำมาใช้ประโยชน์หลากหลาย โดยเฉพาะเมล็ดที่สามารถสกัดเป็นน้ำมันละหุ่ง ซึ่งนิยมใช้ในด้านสุขภาพและความงาม เช่น ใช้เป็นยาระบายอ่อน ๆ และบำรุงเส้นผมหรือผิวพรรณ นอกจากนี้ ใบละหุ่งยังถูกนำมาใช้ในภูมิปัญญาพื้นบ้าน เช่น การประคบเพื่อลดอาการปวดเมื่อย อย่างไรก็ตาม การใช้ละหุ่งควรใช้ด้วยความระมัดระวังและในปริมาณที่เหมาะสม เนื่องจากบางส่วนของพืชมีสารที่อาจเป็นอันตรายหากใช้ไม่ถูกวิธี