การะเกด
การะเกด ชื่อวิทยาศาสตร์ Pandanus tectorius Parkinson ex Du Roi จัดอยู่ในวงศ์เตยทะเล (PANDANACEAE) สมุนไพรการะเกด มีชื่อท้องถิ่นอื่น ๆ ว่า การะเกด การะเกดด่าง ลำเจียกหนู (กรุงเทพมหานคร), เตยด่าง เตยหอม (ภาคกลาง) เป็นต้น
สมุนไพรสรรพคุณบำรุงหัวใจ
การะเกด จัดเป็นไม้พื้นบ้านของไทยชนิดหนึ่ง โดยมีถิ่นกำเนิดอยู่ในเขตร้อนชื้นของทวีปเอเชีย เช่น ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ลาว กัมพูชา พม่า อินเดีย และศรีลังกา เป็นต้น นอกจากนี้ในปัจจุบันยังมีเขตการกระจายพันธุ์ในแถบมหาสมุทรแปซิฟิกเขตร้อนรวมไปถึงเกาะรีเวิร์ด เปอร์โตริโก เมซัมบิก หมู่เกาะวินด์เวิร์ด แทนซาเนีย และเยเมน เป็นต้น ซึ่งสามารถพบการะเกดได้ตามชายหาดทั่วไป และพื้นที่ใกล้ชายฝั่งทะเล สำหรับในประเทศไทยนั้น เป็นที่รู้จักคุ้นเคยกับการะเกดกันมาแต่โบราณดังนั้นจะเห็นได้จากวรรณคดีไทยหลายเรื่อง ต่างมีบทชมสวนชมป่าบรรยายถึงต้นการะเกดทั้งสิ้น อีกทั้งในหนังสืออักขราภิธานศรับท์ของหมอบรัดเล พ.ศ.2416 ก็มีบรรยายถึงการะเกดไว้ว่า “การะเกด ดอกไม้สีเหลือง กลิ่นหอมดี ดูงาม ต้นเท่าด้ามพาย ใบเป็นหนาม ขึ้นอยู่ที่ดินเปียกริมน้ำ” อีกด้วย
การนำการะเกดมาใช้
การะเกดเป็นพืชที่มีลักษณะใบยาว แข็งแรง และมีกลิ่นหอมอ่อน นิยมนำมาใช้ประโยชน์ทั้งในด้านงานหัตถกรรมและวัฒนธรรม โดยเฉพาะการนำใบมาสานเป็นเสื่อ กระเป๋า หรือของใช้ต่าง ๆ ที่มีความคงทนและเป็นเอกลักษณ์ นอกจากนี้ยังมีการนำการะเกดมาใช้เป็นไม้ประดับเพื่อความสวยงาม และในบางพื้นที่ใช้ประกอบพิธีกรรมตามความเชื่อพื้นบ้าน ด้วยคุณสมบัติที่ใช้งานได้หลากหลาย การะเกดจึงเป็นพืชพื้นบ้านที่มีคุณค่าและสะท้อนภูมิปัญญาท้องถิ่นของไทยได้เป็นอย่างดี



